Κ. Ψωμιάδης: Στη σειρά οι «μνηστήρες» για ενεργειακές επενδύσεις

18 Μαΐου 2015

d11a8c7ba7dcad2d06d36d677dfd3cf4_MΑμερικανοί, Ρώσοι, Γερμανοί, Γάλλοι και λοιπές… δημοκρατικές δυνάμεις ετοιμάζονται! Μυρίστηκαν ευκαιρίες στην περιοχή και ξεσκονίζουν τα… όπλα τους, για να είναι έτοιμοι τη στιγμή της μεγάλης αναμέτρησης. Η ελληνική πλευρά, ωστόσο, φαίνεται πως δεν είναι έτοιμη να απαντήσει στο μεγάλο ερώτημα: Με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει…

Από τις ίδιες τις εξελίξεις προκύπτει το συμπέρασμα πως οι βασικοί ενδιαφερόμενοι, για τα ενεργειακά «ασημικά» της Ελλάδας, έχουν ο καθένας τους δικούς τους στόχους, που άλλοτε διαφέρουν κι άλλοτε τέμνονται με όσα διεκδικούν οι ανταγωνιστές τους.

Για παράδειγμα, είναι γνωστό το γερμανικό ενδιαφέρον για τον τομέα της παραγωγής ενέργειας (κυρίως ηλεκτρισμού), ενώ από το Παρίσι έχει εκφραστεί η πρόθεση για γαλλική συμμετοχή στις παραχωρήσεις για έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων.

Αμερικανοί και Ρώσοι διαγκωνίζονται για να θέσουν υπό τον έλεγχό τους τη μεταφορά ενεργειακών πρώτων υλών, ενώ στο ενεργειακό «παιχνίδι» επιδιώκουν να μπουν κι άλλες δυνάμεις, κυρίως πολυεθνικές, με διαφορετικές στοχεύσεις και άλλες βλέψεις!

Το δεδομένο είναι ένα: Αυτό το «οικόπεδο γωνία», όπως το χαρακτηρίζουν εγχώριοι και διεθνείς παράγοντες του κλάδου, έχει πολλές δυνατότητες, αφενός να διαμορφώσει συμμαχίες με ευρύτερα γεωπολιτικά οφέλη κι αφετέρου να παράγει πλούτο, που θα προσφέρει (έστω και μερικώς) ανακούφιση στα δημόσια οικονομικά, εάν κι εφόσον η διαχείριση γίνει με διαφάνεια και με αποτελεσματικό τρόπο.

Ωστόσο, η περίοδος που ζούμε έχει τεράστιες διαφορές με τη δεκαετία του ’80, όταν ο τότε πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου χάραζε διαφορετική ενεργειακή διπλωματία σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις και προσέγγιζε την τότε Σοβιετική Ένωση, σε διπλωματικό και οικονομικό επίπεδο. Το αποτέλεσμα αυτής της προσέγγισης είναι η κατασκευή και λειτουργία του δικτύου, που ενέταξε στο εγχώριο ενεργειακό σύστημα το φυσικό αέριο.

Έλεγχος «διαδρόμων»

Σήμερα, οι μεγάλες δυνάμεις, σε διεθνές επίπεδο, κινούνται με διαφορετικές ταχύτητες και διαφορετικές κατευθύνσεις, ως προς τα θέματα των διεθνών ενεργειακών συνεργασιών, προσπαθώντας να αποκτήσουν τον έλεγχο τομέων και ολόκληρων περιοχών, για να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, η «σύγκρουση» Αμερικανικών και Ρωσικών συμφερόντων στην Κεντρική και Νοτιοανατολική Ευρώπη έχει ως αντικείμενο τον έλεγχο των «διαδρόμων» μεταφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Η Ελλάδα, από τη γεωγραφική της θέση, βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα αυτού του «υπόγειου πολέμου» και οι ίδιες οι εξελίξεις το επιβεβαιώνουν: Μετά από την επίσκεψη Τσίπρα στη Μόσχα και η κατ’ αρχάς συμφωνία για τον «Ελληνικό Αγωγό», την προηγούμενη εβδομάδα επισκέφθηκε την Αθήνα ο ειδικός απεσταλμένος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, αρμόδιος για τις διεθνείς ενεργειακές σχέσεις των ΗΠΑ, Άμος Χοστέιν, ο οποίος κατέθεσε τις αμερικανικές προτάσεις, σε μία προσπάθεια να ανακόψει την πορεία προσέγγισης με τη Μόσχα. Εάν τα κατάφερε, θα το διαπιστώσουμε πολύ σύντομα.

Ο καθείς και το είδος του

Την ίδια στιγμή, οι Ρώσοι θέλουν να αποκτήσουν πρόσβαση και σε άλλες ενεργειακές επενδύσεις, παράλληλα με την επέκταση των διακρατικών ανταλλαγών σε άλλους τομείς (σιδηρόδρομοι, αγροτικά, λιμάνια, ναυπηγεία κλπ.).

Το ενδιαφέρον των Γερμανών για την ηλεκτροπαραγωγή είναι γνωστό εδώ και πολλά χρόνια, όταν επί διοίκησης Αθανασόπουλου στη ΔΕΗ, επιχείρησαν μέσω της RWE να δημιουργήσουν κοινοπραξίες. Γνωρίζουν ότι η παραγωγή ρεύματος στην Ελλάδα θα είναι πολύ πιο συμφέρουσα οικονομικά, σε σχέση με τις επενδύσεις στην ίδια τη χώρα τους. Τα φωτοβολταϊκά είναι ίσως η βιτρίνα των επιδιώξεων του Βερολίνου, καθώς το μεγάλο ενδιαφέρον βρίσκεται στις θερμικές μονάδες και στα ορυκτά καύσιμα (κυρίως λιγνίτης, ίσως και λιθάνθρακας).

Οι Γάλλοι από την πλευρά τους, διαθέτοντας τεχνογνωσία στον τομέα της έρευνας και της εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων, με βασικό μοχλό την Total, επιδιώκουν να αποκτήσουν ισχυρή παρουσία στις περιοχές που θα παραχωρηθούν. Παράλληλα, τους ενδιαφέρουν τα δίκτυα (κυρίως του νερού), όπου επίσης διαθέτουν ισχυρούς ομίλους με μεγάλη εμπειρία στο αντικείμενο αυτό.

Η ζυγαριά των συσχετισμών

Με δεδομένο ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε ιδιαίτερα δύσκολη οικονομική συγκυρία, όλοι οι «μνηστήρες» του εγχώριου ενεργειακού συστήματος θα επιδιώξουν να αποκτήσουν πρόσβαση στους τομείς που τους ενδιαφέρουν με το μικρότερο δυνατό κόστος.

Το ερώτημα είναι εάν η κυβέρνηση Τσίπρα (είτε πιεζόμενη, είτε για άλλους λόγους) θα συνεχίσει την εφαρμογή του μοντέλου των ιδιωτικοποιήσεων, όπως το σχεδίασαν και προσπάθησαν να υλοποιήσουν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις των τελευταίων δύο δεκαετιών ή εάν θα επιχειρήσει να προωθήσει ένα διαφορετικό μοντέλο, με βάση τις προγραμματικές θέσεις του κυβερνώντος κόμματος.

Σε κάθε περίπτωση, η Αθήνα θα πρέπει να αποφασίσει με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει. Η όποια επιλογή έχει πλεονεκτήματα, αλλά δημιουργεί και κινδύνους, που θα πρέπει να σταθμιστούν με ψυχραιμία, στη ζυγαριά των γεωπολιτικών συσχετισμών.

* Άρθρο του Κώστα Ψωμιάδη

Πηγή: Finance & Markets Voice

Category: Ειδήσεις

Comments are closed.

banner ad