Ηλίανθος

Είναι ετήσιο φυτό και στη χώρα μας η καλλιέργειά του περιορίζεται στο νομό Έβρου (κυρίως στην περιοχή της Ορεστιάδας) με κύριο σκοπό την παραγωγή φυτικού ελαίου διατροφής. Μετά την εξαγωγή του ελαίου, τα υπολείμματα του φυτού (η πίττα) χρησιμοποιούνται ως ζωοτροφή στην κτηνοτροφία, αφού είναι πολύ πλούσια σε πρωτεΐνη. Οι τεχνικές καλλιέργειες είναι όμοιες με εκείνες των φυτών μεγάλης καλλιέργειας γραμμικής σποράς, όπως το βαμβάκι και ο αραβόσιτος. Ο ηλίανθος καλλιεργείται σήμερα κυρίως ως ξηρικός με μέση στρεμματική απόδοση στα 100 κιλά/στρ. και απόδοση σε λάδι 35 – 40 kg/στρ. Αντίθετα, η αρδευόμενη καλλιέργεια επιτυγχάνει σημαντικά υψηλότερες στρεμματικές αποδόσεις, της τάξεως των 250 – 300 kg/στρ., ενώ οι αντίστοιχες αποδόσεις σε λάδι φτάνουν τα 80 – 100 kg/στρ.

Σπορά

Η εποχή σποράς είναι ιδιαίτερα σημαντική απόφαση, γιατί από αυτήν εξαρτάται το κανονικό φύτρωμα του σπόρου. Η  σπορά γίνεται νωρίς την άνοιξη. Με την πρώιμη σπορά αυξάνονται οι στρεμματικές αποδόσεις και η ελαιοπεριεκτικότητα του σπόρου. Επίσης δίνεται η δυνατότητα στο φυτό να αξιοποιήσει τις βροχές  Μαίου-Ιουνίου. Οι αποστάσεις φύτευσης των φυτών εξαρτώνται από το είδος του εδάφους και από το αν είναι αρδευόμενη ή μη η καλλιέργεια. Η αμειψισπορά με σιτηρά ή όσπρια είναι πολύ διαδεδομένη.

Εδάφη

Ο ηλίανθος μπορεί να ευδοκιμήσει σε όλων των ειδών τα εδάφη. Τα βαθιά και καλά στραγγιζόμενα εδάφη δίνουν τα καλύτερα αποτελέσματα. Σε φτωχά ξηρικά  χωράφια, το νερό στη διάρκεια της άνοιξης είναι ο πιο κρίσιμος παράγοντας.

Ανάγκες σε νερό

Γενικά η καλλιέργεια ηλιάνθου στην Ελλάδα, αν εγκαθίσταται σε βόρειες περιοχές μπορεί να είναι ξηρική, ενώ σε νοτιότερες περιοχές σχεδόν επιβάλλεται η άρδευση του για να έχει ικανοποιητική απόδοση.

heads_up_sunflowers

banner ad